با پیشرفت فناوری و گسترش هوش مصنوعی، تعامل انسانها با چتباتهای هوشمند مانند ChatGPT روزبهروز بیشتر میشود. به گزارش کارشناس شرکت سحاب این تعاملات میتوانند به ما کمک کنند تا پاسخ سؤالات خود را سریعتر پیدا کنیم، ایدههای جدیدی کشف کنیم و حتی از مکالمات سرگرمکننده لذت ببریم. اما آیا این ارتباطات دیجیتالی ممکن است تأثیرات منفی بر احساسات ما بگذارند؟ مطالعات اخیر نشان میدهند که استفاده بیش از حد از چتباتهای هوش مصنوعی میتواند احساس تنهایی را در برخی افراد افزایش دهد.
ارتباط میان تنهایی و استفاده از ChatGPT
طبق بررسی های کارشناس هوش مصنوعی شرکت سحاب بر اساس مطالعات انجامشده توسط OpenAI و MIT Media Lab نشان دادهاند که هرچه کاربران زمان بیشتری را صرف گفتوگو با ChatGPT کنند، احتمال افزایش احساس تنهایی در آنها بیشتر میشود. این پژوهشها هنوز به تأیید داوران علمی نرسیدهاند، اما یافتههای اولیه نشان میدهند که کاربران پس از تعامل طولانیمدت با این چتباتها، دچار وابستگی احساسی میشوند که میتواند به کاهش تعاملات اجتماعی در دنیای واقعی منجر شود.
این تحقیقات شامل دو مطالعه مجزا است:
-
مطالعهی OpenAI که بیش از ۴۰ میلیون تعامل با ChatGPT را تحلیل کرده است.
-
مطالعهی MIT Media Lab که در آن افراد به مدت چهار هفته با این چتبات در ارتباط بودند.
تأثیر گفتوگو با ChatGPT بر احساسات کاربران
بر اساس مطالعهی MIT، چت کردن یا صحبت کردن با ChatGPT از طریق متن یا صدا میتواند بر احساسات افراد تأثیر بگذارد. یافتههای این تحقیق نشان میدهند که:
-
استفادهی بیشتر از چتباتها، به افزایش احساس تنهایی و کاهش تعاملات اجتماعی منجر میشود.
-
افرادی که پیشتر به ChatGPT اعتماد داشتند و بهراحتی به دیگران وابسته میشدند، در طول مطالعه احساس وابستگی بیشتری به این چتبات پیدا کردند.
-
تأثیر حالت صوتی نسبت به چت متنی کمتر بود، بهویژه زمانی که ChatGPT با لحن خنثی صحبت میکرد.
-
بحث دربارهی موضوعات شخصی، در کوتاهمدت موجب افزایش احساس تنهایی میشد، درحالیکه گفتوگو دربارهی موضوعات عمومیتر احتمال وابستگی احساسی را افزایش میداد.
یافتههای OpenAI دربارهی تعاملات احساسی با ChatGPT
یکی از مهمترین یافتههای تحقیق OpenAI این بود که مکالمات احساسی با ChatGPT هنوز چندان رایج نیستند. این شرکت اعلام کرده که نتایج بهدستآمده نشان میدهند حتی اگر یافتههای MIT صحیح باشند، تنها گروه کوچکی از کاربران چنین تجربهای را داشتهاند و این مسئله هنوز همهگیر نشده است.
محدودیتهای مطالعات انجامشده
هرچند این تحقیقات اطلاعات جالبی ارائه میدهند، اما دارای محدودیتهایی هستند. از جمله:
-
دورهی زمانی کوتاه: مطالعات MIT فقط یک ماه و تحقیق OpenAI ۲۸ روز به طول انجامیده است، که برای بررسی بلندمدت این تأثیرات کافی نیست.
-
محدود بودن جامعهی آماری: این پژوهشها روی گروههای خاصی از کاربران انجام شدهاند، و ممکن است برای همهی افراد قابل تعمیم نباشند.
آیندهی تعاملات انسانی با هوش مصنوعی
با توجه به اینکه شرکتهای فناوری به دنبال توسعهی چتباتهایی هستند که بتوانند همصحبتهای خوبی برای کاربران باشند، طبیعی است که تحقیق دربارهی تأثیرات روانی این تعاملات اهمیت زیادی پیدا کند. اگر در آینده استفاده از هوش مصنوعی بهعنوان یک دوست یا همصحبت رایجتر شود، باید به تأثیرات آن بر سلامت روانی کاربران توجه ویژهای شود.
نتیجهگیری
تعامل با ChatGPT و سایر چتباتهای مبتنی بر هوش مصنوعی میتواند تجربهای جالب و مفید باشد، اما باید مراقب اثرات احتمالی آن بر احساسات خود باشیم. درحالیکه این ابزارها میتوانند اطلاعات ارزشمندی ارائه دهند و حتی حس همراهی ایجاد کنند، وابستگی بیش از حد به آنها ممکن است منجر به کاهش تعاملات اجتماعی واقعی و افزایش احساس تنهایی شود. به همین دلیل، بهتر است که تعامل با هوش مصنوعی را بهعنوان یک ابزار کمکی ببینیم و نه جایگزینی برای ارتباطات انسانی واقعی.
برای مطالعه بیشتر به MIT مراجعه بفرمایید